
حضرت فاطمه
معصومه (س) در نخستین روز ماه ذىالقعده سال 173 هجری قمری، 25 سال بعد از تولد برادر بزرگوارشان حضرت امام رضا (ع) در شهر مدینه منوره چشم به جهان گشود.
نام حضرت معصومه (س) فاطمه است. در کتابهای روایی و تاریخی نیز از آن حضرت با عنوان فاطمه بنت موسى بن جعفر (ع) یاد شده است (شیخ صدوق، عیون أخبار الرضا (ع)، ج 2، ص 267، چاپ اول، نشر جهان، تهران، 1378 ق) اما صدها سال است که آن حضرت با لقب معصومه مشهور هستند (مجلسی، بحار الانوار، ج 106، ص 168) و این لقب نزد ایرانیان تبدیل به نام برای ایشان شده است.
حضرت معصومه (س)، معصوم به معنایی که در مورد پیامبران و امامان بهکار میرود نبوده، اما ایشان دارای طهارت روح و کمالات معنوی بالایی بودند، به گونهای که به زائرانش وعده بهشت داده شده است. (عاملى، شیخ حر، وسائل الشیعة، ج 14، ص 576، ح 94، مؤسسه آل البیت (ع)، قم، 1409 هـ ق)
حضرت علی بن موسیالرضا (ع) درباره فضیلت زیارت مرقد خواهر بزرگوارشان فرموداند: «هرکس نتواند به زیارت من بیاید، برادرم را در ری یا خواهرم را در قم زیارت کند که ثواب زیارت مرا در مییابد.» (زبدة التصانیف، ج ۶، ص ۱۵۹، به نقل از کریمه اهل بیت، ص 3)
برچسب:
نویسنده: ماهان طباطبایی